«با دیدن ترازِ بقیه حس میکنم من خنگم»
مقایسه با دیگران معیار درستی نیست و فقط انگیزه را میسوزاند. پیشرفت واقعی را باید با خودِ دیروزت سنجید.
تله
چرا با اینکه میدانی، نمیتوانی؟
مقایسه همیشه بین «بهترین لحظه دیگران» و «بدترین لحظه خودت» است؛ پس همیشه میبازی، حتی وقتی پیشرفت کردهای.
آزمایش امشب
بهجای «باید»، موقعیت را عوض کن
-
1
یک دفترچه «عدد خودم» بساز و هر هفته درصد یا تعداد تست درستِ خودت را بنویس.
-
2
دو هفته تراز و رتبه دیگران را عمداً نبین؛ گروهها و استوریهای مقایسهای را بیصدا کن.
-
3
هر جمعه فقط با خودِ هفته قبل مقایسه کن.
از کجا بفهمی جواب داده؟
اگر نمودار خودت رو به بالاست ولی هنوز حس عقب بودن داری، آن حس از مقایسه میآید، نه از واقعیت.
این قدم اولِ «مقایسه فرساینده» است، نه همه راه. اینکه بعدش کدام تکنیک و با چه برنامهای جلو بروی به خواب، ساعت آزاد و درسهای خودت بستگی دارد، و کسی باید هر شب پیگیری کند؛ کار مشاور RDS همین است.
قدمهای بعدی برای همین الگو در مسیر RDS؛ کدام و به چه ترتیبی، به خواب، برنامه و درسهای تو بستگی دارد و مشاور هر شب پیگیریاش میکند.
+۵۰۰۰ دانشآموز · ضمانت بازگشت هزینه جلسه اول
چند حالت با هم درباره تو درست است؟
بیشتر دانشآموزان ترکیبی از دو یا سه الگو دارند. پیشارزیابی ۲ دقیقهای ترکیب تو را میسنجد و هفته اول برنامهات را میسازد.