«فکر میکنم یه فصل رو دو ساعته تموم میکنم ولی کل روزم میره»
زمان کارها را کمتر از واقعیت تخمین میزنی و بقیه برنامه قربانی میشود. این مهارت قابل تمرین است.
تله
چرا با اینکه می‌دانی، نمی‌توانی؟
تخمین زمان را بر اساس «بهترین حالت» میزنی و وقفهها، خستگی و سؤالهای سخت را حساب نمیکنی. این خطا اسم دارد («خطای برنامهریزی») و تقریباً همه دچارش هستند.
آزمایش امشب
به‌جای «باید»، موقعیت را عوض کن
-
1
فردا برای هر کار، قبل از شروع تخمین بزن و بعد از تمام شدن، زمان واقعی را کنارش بنویس.
-
2
بعد از ۳ کار، «زمان واقعی تقسیم بر تخمین» را حساب کن (مثلاً ۱٫۸).
-
3
از این به بعد تخمینهایت را در همین عدد ضرب کن و برنامه را بر اساس آن بچین.
از کجا بفهمی جواب داده؟
اگر با ضریب جدید، روزهایت دیگر نیمه‌کاره تمام نشد، تخمینت واقع‌بینانه شده است.
این قدم اولِ «تخمین اشتباه زمان» است، نه همه راه. اینکه بعدش کدام تکنیک و با چه برنامه‌ای جلو بروی به خواب، ساعت آزاد و درس‌های خودت بستگی دارد، و کسی باید هر شب پیگیری کند؛ کار مشاور RDS همین است.
قدم‌های بعدی برای همین الگو در مسیر RDS؛ کدام و به چه ترتیبی، به خواب، برنامه و درس‌های تو بستگی دارد و مشاور هر شب پیگیری‌اش می‌کند.
+۵۰۰۰ دانش‌آموز · ضمانت بازگشت هزینه جلسه اول
چند حالت با هم درباره تو درست است؟
بیشتر دانش‌آموزان ترکیبی از دو یا سه الگو دارند. پیش‌ارزیابی ۲ دقیقه‌ای ترکیب تو را می‌سنجد و هفته اول برنامه‌ات را می‌سازد.